Lezers over Ringo - LP

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Lezers over Ringo

Meer > Laagvanreacties

Vorige week "Ringo's testament" gelezen. Het is een heel prettig leesbaar boek en het heeft mij ook aan het denken gezet. Vooral over doelen in het leven (kleine en grote ) en ook over idealen. Heb ik zelf doelen? vroeg ik me af. Het boek raakte me. Ik kijk uit naar de andere boeken uit de serie. P.P.

Ik had het even laten liggen wegens tijdgebrek, maar ik heb het eindelijk opgepakt en snel uitgelezen. Eerst in een ruk de eerste negentig bladzijden en toen de rest, ook in een ruk. Ik snap niet dat het nog niet een seller is geworden. De babyboomdoelgroep is toch groot genoeg. Of zijn er toch meer dan we denken al door de sex, drugs, rock & roll geveld? Er zit van alles in over de jaren zestig, muziek, kreten, waarden (vrijheid onder andere), idealen (verbeter de wereld als het even kan) enz. Ik vroeg me alleen af welke vorm beter zou zijn geweest. Een verhaal zoals dit, personages, gesprekken erover enz., of gewoon een ik-persoon die aan zelfreflectie doet over de jaren zestig en zijn gevolgen.  In deze vorm zou Ringo's Testament een toneelstuk, TV drama of film kunnen worden. D.D.


recensie
In dit derde zelfstandig leesbare deel van een geplande zevendelige cyclus die de jaren 1936-2005 zal omvatten, staan de veel geroemde en tot mythe en legende benoemde jaren '60 van de 20e eeuw centraal (die eigenlijk midden jaren '60 begonnen en duurden tot begin jaren '70, zoals een van de personages opmerkt). Volgens een beproefde opzet laat Grabijn ergens in Toscane een aantal mensen bij elkaar komen op initiatief van een filmregisseur die een film over de jaren '60 wil gaan maken. In gesprekken onderling en met hem wil hij ideeën opdoen voor die film. De roman komt langzaam op gang, maar krijgt vaart als een (vermeende?) ontvoerde drummer (Ringo Starr) opduikt die vervolgens ook nog eens wordt opgehaald door Bill Gates. Ten slotte eindigt de roman in een ziekenhuis. Maar de regisseur lijkt zijn scenario te hebben gevonden. Grabijn zet opnieuw een overtuigend beeld neer en bespiegelt ook de resultaten van de babyboomgeneratie. Uiteindelijk is ook dit weer een geslaagde roman die doet uitzien naar de volgende delen. De titels van de voorgaande delen zijn 'Madelena's Bed' en 'Rome's Schroevendraaiers'. J.T. G. Maas voor NBD/Biblion.


Ik heb het boek in 2 rukken uitgelezen, omdat ik wilde weten hoe het afliep! (toch spannend...). Daarna heb ik het nog eens gelezen om de subtiliteiten beter te kunnen doorgronden. Ik ben heel benieuwd naar de volgende delen. S.H.

Ik ben meteen met het boek op de bank gaan zitten. Ja, hoe was het toen. Ik moet zeggen er kwam heel wat bij me terug in herinnering. Ik ben er met andere mensen over gaan praten en ik vraag me ook af wat er nu in de hoofden van jonge mensen speelt. Dit is toch wel een heel andere tijd dan toen. Heel fijn om er zo mee bezig te zijn. Die gebeurtenissen met Ringo hadden van mij niet zo gehoeven, ik heb aan de overpeinzing genoeg, maar in elk geval heb ik er veel aan gehad. M.R.

Het boek bracht die tijd weer helemaal bij me terug. Je zou er haast nostalgisch van worden. P.S.

Mooi om dit over al mijn helden te lezen. Ik herken er veel in, al mis ik ook al de echte sex. Maar dit gaat misschien ook meer over de vervlogen idealen. En eigenlijk was de hippie tijd inderdaad onder andere ook een heel chaotische tijd, politiek gezien vooral. M.F.

Ik ben 's avonds laat in het boek begonnen en kon niet anders dan het uitlezen! Leuk en boeiend geschreven. Ik ben benieuwd naar de jaren '70! Ik vind het knap zoals de schrijver al die ideeën, idealen en zoektochten in de verschillende personages heeft weten te verwoorden. W.Z.

Ik heb het boek in een dag uitgelezen. Wat leuk om al die dingen die toch wat waren weggezakt weer te lezen en te herkennen! M.L.

Een mooi geheel.
K. B.

Een verschrikkelijk boek zonder vaart, spanning of inhoud en vol onwaarschijnlijkheden. Het gaat nergens over. De figuren komen niet tot leven. De maaltijden zijn geen echte maaltijden, de natuur krijgt nauwelijks echte aandacht. De schrijver heeft het over een generatieconflict dat niet bestaat. Het concept deugt niet en de taal kan een stuk beter.  
S.V.

Jammer dat ik er niet bij geweest ben indertijd. Maar ja, dat zal ik nu in mijn 'eigen' tijd moeten inhalen.
V.M.




 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu